De website voor kanovaarders

Nieuws

In memoriam Willem Molengraaff 1930 - 2018

Dit voorjaar is Willem, na een relatief kort ziekbed, overleden.
Hij is bekend geworden door het testen van zeekajaks, waarmee hij omstreek 1990 is begonnen. Dat deed hij op initiatief van Lo van der Rest, de toenmalige redacteur van Kanosport van de NKB.
Willem was een echt natuurmens die in de begindagen van het zeekanoën echt als een pionier de Nederlandse, Deense, Engelse en Noorse kusten heeft bevaren vanaf ca. 1980. Hij heeft destijds moeilijke tochten volbracht met goed inzicht en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Willem was een man met lef!
Met zijn aangeboren contacteigenschappen stapte hij overal met een vrolijk praatje op iedereen af om informatie over zee en kust. De benodigde informatie wist hij vaak van locals te krijgen. Maar ook met kanobouwers en met een kano-goeroe als Derek Hutchinson stond hij op goede voet.
De Nederlandse zeekanowereld keek met argusogen naar deze relatief onbekende peddelaar die zeekajaks ging testen. Zijn woorden daarover zijn dat hij zich wel een "luis in de pels" voelde van die wereld. Maar daar stoorde hij zich niet aan en gaf zijn commentaar op zeekajaks zo tactvol mogelijk want hij wilde de kanobouwers nooit het brood uit de mond stoten.
In 1993 ging ik Willem helpen bij het testen want hij wilde in boten, waar hij nog niet in thuis was, niet alleen varen. De zee heeft ons daarbij, door alles wat we in de jaren 1993-2003 op zee hebben meegemaakt in bewust slechte weersomstandigheden, samengesmeed tot buddy's. Zo noemde Willem ons. Buddy's die altijd op elkaar konden vertrouwen. En dat deden we! En ook waardeerden we elkaar wederzijds. In die verstandhouding schreven we de verslagen samen en konden uren discussiëren over kano-eigenschappen en over hoe je dat kon opschrijven.
De laatste jaren werd Willem veel minder mobiel en kon er niet meer op uit; zelfs niet per auto. Dat was een hard gelag voor deze natuurmens. Daarom heb ik tot op het laatst geprobeerd om hem op te vrolijken met kanoverhalen, oude foto's, filmpjes enz.
Want: buddy's laten elkaar nooit in de steek!


Tot slot de hierbij afgedrukte foto, die hij heeft gemaakt tijdens de test van de NDK-Explorer. Een foto waar hij razend trots op was. Daarom voeg ik die nog toe als eerbetoon aan Willem!

René van der Zwan

Zeekoorts

       Sea Fever


I MUST go down to the seas again, to the lonely sea and the sky,
And all I ask is a tall ship and a star to steer her by;
And the wheel’s kick and the wind’s song and the white sails shaking,
And a gray mist on the sea’s face, and a grey dawn breaking,
I must go down to the seas again, for the call of the running tide
Is a wild call and clear call tat may not be denied;
And all I ask is a windy day with the white clouds flying
And the flung spray and the blown spume, and the seagulls crying.
I must go down to the seas again, to the vagrant gypsy life,
To the gull’s way and the whale’s way where the wind ’s like a whetted knife;
And all I ask is a merry byarn from a laughing fellow-rover,
And quiet sleep and a sweet dream when the long trick’s over.

John Masefield (1878-1967)
Uit: Salt-Water Ballads [1902], opgenomen in de editie
Collected Poems, voor het eerst in 1923 verschenen.

Zeekoorts

Ik moet terug naar zee, naar de eenzame zee en de lucht,
en al wat ik vraag is een goed schip, en een ster die haar leidt op haar vlucht,
het rukken van het roer, het lied van de wind, een zeil dat zich killend laat horen,
de grijze mist op het zeegezicht, in het grauwe ochtendgloren.
 
Ik moet terug naar zee, want de roep van het uitgaande tij
is een wilde roep en een heldere roep, die dringt en dwingt in mij,
en al wat ik vraag is een dag met wind, met witte wolken die jagen,
stuivend water en opspattend schuim, de meeuwen die krijsend klagen.
 
Ik moet terug naar zee, naar het leven van zwalken en zwerven
op de weg van de meeuw en de walvis, waar de wind als een mes kan kerven,
en al wat ik vraag is een goed verhaal van een vrolijke scheepskompaan,
en diepe slaap en een mooie droom, als mijn torn aan het roer is gedaan.

,
vertaling Kees Post